finšćina

z Wikisłownika
Zur Navigation springen Zur Suche springen

finšćina

finšćina (hornjoserbšćina)[wobdźěłać]

substantiw, f[wobdźěłać]

kazus singular dual plural
nominatiw finšćina finšćinje finšćiny
genitiw finšćiny finšćinow finšćinow
datiw finšćinje finšćinomaj finšćinam
akuzatiw finšćinu finšćinje finšćiny
instrumental z(e) finšćinu z(e) finšćinomaj z(e) finšćinami
lokatiw po finšćinje po finšćinomaj po finšćinach





Semantika

Woznamy:

[1] finska rěč

Přikłady:

[1] Jeho basnje su do finšćiny, islandšćiny, rušćiny a dalšich rěčow přełožene. (Rozhlad 1998)


Přełožki[wobdźěłać]


Referency a dalše informacije

Commons