rušćina

z Wikisłownika
Zur Navigation springen Zur Suche springen

rušćina

rušćina (hornjoserbšćina)[wobdźěłać]

substantiw, f[wobdźěłać]

kazus singular dual plural
nominatiw rušćina rušćinje rušćiny
genitiw rušćiny rušćinow rušćinow
datiw rušćinje rušćinomaj rušćinam
akuzatiw rušćinu rušćinje rušćiny
instrumental z(e) rušćinu z(e) rušćinomaj z(e) rušćinami
lokatiw po rušćinje po rušćinomaj po rušćinach



Ortografija

Dźělenje słowow: ru-šći-na

Semantika

Woznamy:

[1] ruska rěč

Přikłady:

[1] Profesor Holan z Nižneho Nowgoroda budźe moje pěsnje nětko tež do rušćiny přełožować. (Ćišinski)
Madelena běše jěła hižo doprědka, nic pak, zo by wuknyła rušćinu, ale zo by přihotowała swojeju staršeju. (Brězan)
Samo Lula poča swoju rušćinu wukramosćić. (Budar)
Tež do serbšćiny so poprawom wohladać so, rušćina jemu hižo dosaha a k čemu tež, hdyž rěčimoj wobaj němsce. (Čornakec)

Wotwodźene wopřijeća:

rušćinować


Přełožki[wobdźěłać]


Referency a dalše informacije

Commons