dźesatkować
dźesatkować
dźesatkować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | dźesatkuju | dźesatkujemoj | dźesatkujemy |
| 2. | dźesatkuješ | dźesatkujetej (-taj) | dźesatkujeće |
| 3. | dźesatkuje | dźesatkujetej | dźesatkuja (dźesatkuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | dźesatkujo, dźesatkujcy, dźesatkowawši |
| prezensowy particip | dźesatkowacy |
| preteritowy particip | dźesatkowany |
| ł-forma | dźesatkował, dźesatkowała, dźesatkowało, dual: dźesatkowałoj, plural: dźesatkowali (dźesatkowałe) |
| werbalny substantiw | dźesatkowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | dźesatkowach | dźesatkowachmoj | dźesatkowachmy |
| 2. | dźesatkowaše | dźesatkowaštej | dźesatkowašće |
| 3. | dźesatkowaše | dźesatkowaštej | dźesatkowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | dźesatkujmoj | dźesatkujmy |
| 2. | dźesatkuj | dźesatkujtej (-taj) | dźesatkujće |
| 3. | dźesatkuj, njech dźesatkuje | dźesatkujtej (-taj) | njech dźesatkuja (dźesatkuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
dźe-sat-ko-wać
Přełožki
[wobdźěłać]|
|