dźibačić

dźibačić

dźibačić (hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	dźibaču	dźibačimoj	dźibačimy
2.	dźibačiš	dźibačitej (-taj)	dźibačiće
3.	dźibači	dźibačitej (-taj)	dźibača

aspekt	p
transgresiw	dźibačo, dźibačicy, dźibačiwši
prezensowy particip	dźibačacy
preteritowy particip	dźibačeny
ł-forma	dźibačił, dźibačiła, dźibačiło, dual: dźibačiłoj, plural: dźibačili (dźibačiłe)

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	dźibačich	dźibačichmoj	dźibačichmy
2.	dźibači	dźibačištej	dźibačišće
3.	dźibači	dźibačištej	dźibačichu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	---	dźibačmoj	dźibačmy
2.	dźibač	dźibačtej	dźibačće
3.	dźibač, njech dźibači	dźibačtej	njech dźibača

Ortografija

Dźělenje słowow: dźi-ba-čić

Přełožki

němski: [1] heiser werden