wonjeć
Napohlad
wonjeć
wonjeć (hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wonju | wonjimoj | wonjimy |
| 2. | wonjiš | wonjitej (-taj) | wonjiće |
| 3. | wonja | wonjitej (-taj) | wonja |
| aspekt | ip |
| transgresiw | wonjo, wonjicy, wonjiwši |
| prezensowy particip | wonjacy |
| preteritowy particip | wonjeny |
| ł-forma | wonjał, wonjała, wonjało, dual: wonjałoj, plural: wonjeli (wonjałe) |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wonjach | wonjachmoj | wonjachmy |
| 2. | wonješe | wonještej | wonješće |
| 3. | wonješe | wonještej | wonjachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | --- | wonjmoj | wonjmy |
| 2. | wonj | wonjtej | wonjće |
| 3. | wonj, njech wonji | wonjtej | njech wonja |