dźeržeć

dźeržeć

dźeržeć(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	dźeržu	dźeržimoj	dźeržimy
2.	dźeržiš	dźeržitej (-taj)	dźeržiće
3.	dźerži	dźeržitej (-taj)	dźerža

aspekt	ip
transgresiw	dźeržo, dźeržicy, dźeržiwši
prezensowy particip	dźeržacy
preteritowy particip	dźerženy
ł-forma	dźeržał, dźeržała, dźeržało, dual: dźeržałoj, plural: dźerželi (dźeržałe)

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	dźeržach	dźeržachmoj	dźeržachmy
2.	dźeržeše	dźeržeštej	dźeržešće
3.	dźeržeše	dźeržeštej	dźeržachu

Ortografija

Dźělenje słowow: dźer-žeć

Semantika

Kolokacije:

[1] z kim dźeržeć

[2] ruku na koho dźeržeć

Přikłady:

[1] jateho dźeržeć

[2] za sprawneho dźeržeć koho

[3] sebi ludźi dźeržeć

Rěčne wobroty:

[1] wjele na/do so dźeržeć

[2] wjelka za wuši dźeržeć (der Gefahr nicht gewachsen sein)

Wotwodźene wopřijeća:

dźeržadło, dźerženje, dźeržer, dźeržićel, dźeržerka, dźeržliwosć, dźeržnosć, dźeržliwy, dźeržny, dźeržomny, dźeržaty, dźeržity, dźeržba, dźeržel, dźerželowy, dźerželny, dźeržadko, dźeržadłowy, dźeržadny, dźeržak,

Přełožki

francoski: [1] s’arrêter němski: [1] halten