Starwit

Starwit

Starwit (pólšćina)

substantiw, předmjeno, m

kazus	singular	plural
nominatiw (mianownik)	Starwit	Starwicie
genitiw (dopełniacz)	Starwita	Starwitów
datiw (celownik)	Starwitowi	Starwitom
akuzatiw (biernik)	Starwita	Starwitów
instrumental (narzędnik)	Starwitem	Starwitami
lokatiw (miejscownik)	Starwicie	Starwitach
wokatiw (wołacz)	Starwicie	Starwicie

Ortografija

Dźělenje słowow:

Star·wit, genitiw Star·wi·ta

Wurjekowanje

MFA: ['starwʲit], genitiw [star'wʲita]

Słuchowe přikłady:

Semantika

Woznamy:

[1] porědke polske mužace předmjeno

Dalše wujasnjenja:

[1]

Skrótšenki:

[1]

Pochad:

[1] dwuzdónkate starosłowjanske mjeno, zestajane z słowjanskej mjenowej elementaj star (starać so, starosćiwe/~a/~y) a wit / vit (knježićel, wjednik), wot prasłowjanskeho *? a *vitędzь

Warijanty:

[1]

Žónske formy:

[1]

Hyperonymy:

[1] předmjeno, mjeno

Hyponymy:

[1]

Kolokacije:

[1]

Přikłady:

[1]

Rěčne wobroty:

[1]

Wotwodźene wopřijeća:

[1]

Znate nošerki mjena:

[1]

Přełožki

pólski: [1] Starwit m

Referency a dalše informacije

[1] www.styl.pl : Księga imion