waryto

Hornjoserbšćina

Etymologija

Požčene z čěšćina varyto.

Wurjekowanje

• MFA^(kluč): /vaˈʀɨ.tɔ/
• Rymy: -ɨtɔ
• Złóžkowanje: wa‧ry‧to

Wěcownik

waryto n

1. wjeletrunaty, historiski čěski hudźbny nastroj bjez smyka; Kral podawa “lutnja”, Lorenc-Zalěski “lyra” jako wotpowědnik
   • 1973 [1875], Jakub Bart-Ćišinski, Zhromadźene spisy. Zwjazk 7. Dramatika, Budyšin: Domowina:

     Spěwar před durjemi z warytom rjekochwalbnym steji, žadajo rozwjeselić kwasarjow.

   • 1947 [1922], Jakub Lorenc-Zalěski, Serbscy rjekowje. Powědańčko ze serbskeje zańdźenosće, 2 wudaće, Bydišin: Koło Přećelow Serbskeho Pismowsta, strona 49:

     Je to waryto kaž wulki wobłukowy prok. Hdyž starc do jeho trunow přimny, wšitko womjelkny kołowokoło.

Skłonjowanje

Skłonjowanje waryto (ničeji twjerdy zdónk)

	jednota	dwojota	mnohota
mjenowak	waryto	waryće	waryta
rodźak	waryta	warytow	warytow
dawak	warytu	warytomaj	warytam
žadak	waryto	waryće	waryta
posrědnik	warytom	warytomaj	warytami
měsćak	waryće	warytomaj	warytach
wołak	waryto	waryće	waryta

Přełožki

historiski čěski hudźbny nastroj

• čěski: varyto n