wupřińć
Napohlad
wupřińć
wudóńć (hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wupřińdu | wupřińdźemoj | wupřińdźemy |
| 2. | wupřińdźeš | wupřińdźetej (-taj) | wupřińdźeće |
| 3. | wupřińdźe | wupřińdźetej (-taj) | wupřińdu (wupřińdźeja) |
| aspekt | p |
| transgresiw | wupřińducy, wupřišedši, (wupřišowši) |
| prezensowy particip | wupřińducy |
| preteritowy particip | wupřińdźeny |
| ł-forma | wupřišoł, wupřišła, wupřišło, dual: wupřišłoj (-łaj, -łej), plural: wupřišli (wupřišłe) |
| werbalny substantiw | - |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wupřińdźech | wupřińdźechmoj | wupřińdźechmy |
| 2. | wupřińdźe | wupřińdźeštej | wupřińdźešće |
| 3. | wupřińdźe | wupřińdźeštej | wupřińdźechu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | --- | wupřińdźmoj | wupřińdźmy |
| 2. | wupřińdź | wupřińdźtej | wupřińdźće |
| 3. | wupřińdź, njech wupřińdźe | wupřińdźtej | njech wupřińdu (wupřińdźeja) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wupřińć
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] so (z prócu abo po dołhim času) wujewić
- [2] so wuprasnyć
Dalše wujasnjenja:
- jenož pola Sykory
Synonymy:
- [1] wukopać so; wujewić so
- [2] wuprasnyć so; wužórlić so; wujěć
Antonymy:
- [1] zatajić so
Kolokacije:
- [1] na swětło wupřińć
Přikłady:
- [1] Ale na jasne swětło dyrbi wupřińć, štó a kajki bjezbóžny čłowjek je tole wupřeradźił; [...] (Sykora)
- Wša tale naležnosć so dodala ćehniše a plećeše: Ničo hódne pak z njeje na swětło njewupřińdźe. (Sykora)
- [2] Čim hłubje komu samemu wšě jeho słowa z wutroby wupřińdu, ćim hłubje so tajke druhim cuzym do jich wutroby zaćišća. (Sykora)