činkować
činkować
činkować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | činkuju | činkujemoj | činkujemy |
| 2. | činkuješ | činkujetej (-taj) | činkujeće |
| 3. | činkuje | činkujetej | činkuja (činkuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | činkujo, činkujcy, činkowawši |
| prezensowy particip | činkowacy |
| preteritowy particip | činkowany |
| ł-forma | činkował, činkowała, činkowało, dual: činkowałoj, plural: činkowali (činkowałe) |
| werbalny substantiw | činkowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | činkowach | činkowachmoj | činkowachmy |
| 2. | činkowaše | činkowaštej | činkowašće |
| 3. | činkowaše | činkowaštej | činkowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | činkujmoj | činkujmy |
| 2. | činkuj | činkujtej (-taj) | činkujće |
| 3. | činkuj, njech činkuje | činkujtej (-taj) | njech činkuja (činkuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
čin-ko-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: ʧinkou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne činkowaše je 0x dokładźene, činkowa (móže tež něšto druhe być) 0x.