łopjenować
łopjenować
łopjenować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | łopjenuju | łopjenujemoj | łopjenujemy |
| 2. | łopjenuješ | łopjenujetej (-taj) | łopjenujeće |
| 3. | łopjenuje | łopjenujetej | łopjenuja (łopjenuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | łopjenujo, łopjenujcy, łopjenowawši |
| prezensowy particip | łopjenowacy |
| preteritowy particip | łopjenowany |
| ł-forma | łopjenował, łopjenowała, łopjenowało, dual: łopjenowałoj, plural: łopjenowali (łopjenowałe) |
| werbalny substantiw | łopjenowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | łopjenowach | łopjenowachmoj | łopjenowachmy |
| 2. | łopjenowaše | łopjenowaštej | łopjenowašće |
| 3. | łopjenowaše | łopjenowaštej | łopjenowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | łopjenujmoj | łopjenujmy |
| 2. | łopjenuj | łopjenujtej (-taj) | łopjenujće |
| 3. | łopjenuj, njech łopjenuje | łopjenujtej (-taj) | njech łopjenuja (łopjenuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
ło-pje-no-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯opʲenou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne łopjenowaše je 0x dokładźene, łopjenowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] łopješkować
Přełožki
[wobdźěłać]
|