dedukować
dedukować
dedukować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | dedukuju | dedukujemoj | dedukujemy |
| 2. | dedukuješ | dedukujetej (-taj) | dedukujeće |
| 3. | dedukuje | dedukujetej | dedukuja (dedukuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | dedukujo, dedukujcy, dedukowawši |
| prezensowy particip | dedukowacy |
| preteritowy particip | dedukowany |
| ł-forma | dedukował, dedukowała, dedukowało, dual: dedukowałoj, plural: dedukowali (dedukowałe) |
| werbalny substantiw | dedukowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | dedukowach | dedukowachmoj | dedukowachmy |
| 2. | dedukowaše | dedukowaštej | dedukowašće |
| 3. | dedukowaše | dedukowaštej | dedukowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | dedukujmoj | dedukujmy |
| 2. | dedukuj | dedukujtej (-taj) | dedukujće |
| 3. | dedukuj, njech dedukuje | dedukujtej (-taj) | njech dedukuja (dedukuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
de-du-ko-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: dedukou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne dedukowaše je 0x dokładźene, dedukowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Přełožki
[wobdźěłać]
|