dezertować
dezertować
dezertować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | dezertuju | dezertujemoj | dezertujemy |
| 2. | dezertuješ | dezertujetej (-taj) | dezertujeće |
| 3. | dezertuje | dezertujetej | dezertuja (dezertuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | dezertujo, dezertujcy, dezertowawši |
| prezensowy particip | dezertowacy |
| preteritowy particip | dezertowany |
| ł-forma | dezertował, dezertowała, dezertowało, dual: dezertowałoj, plural: dezertowali (dezertowałe) |
| werbalny substantiw | dezertowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | dezertowach | dezertowachmoj | dezertowachmy |
| 2. | dezertowaše | dezertowaštej | dezertowašće |
| 3. | dezertowaše | dezertowaštej | dezertowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | dezertujmoj | dezertujmy |
| 2. | dezertuj | dezertujtej (-taj) | dezertujće |
| 3. | dezertuj, njech dezertuje | dezertujtej (-taj) | njech dezertuja (dezertuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
de-zer-to-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: dezeʀtou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne dezertowaše je 0x dokładźene, dezertowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Přełožki
[wobdźěłać]
|