dotorhować
dotorhować
dotorhować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | dotorhuju | dotorhujemoj | dotorhujemy |
| 2. | dotorhuješ | dotorhujetej (-taj) | dotorhujeće |
| 3. | dotorhuje | dotorhujetej | dotorhuja (dotorhuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | dotorhujo, dotorhujcy, dotorhowawši |
| prezensowy particip | dotorhowacy |
| preteritowy particip | dotorhowany |
| ł-forma | dotorhował, dotorhowała, dotorhowało, dual: dotorhowałoj, plural: dotorhowali (dotorhowałe) |
| werbalny substantiw | dotorhowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | dotorhowach | dotorhowachmoj | dotorhowachmy |
| 2. | dotorhowaše | dotorhowaštej | dotorhowašće |
| 3. | dotorhowaše | dotorhowaštej | dotorhowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | dotorhujmoj | dotorhujmy |
| 2. | dotorhuj | dotorhujtej (-taj) | dotorhujće |
| 3. | dotorhuj, njech dotorhuje | dotorhujtej (-taj) | njech dotorhuja (dotorhuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
do-tor-ho-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: dɔtɔʀhou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne dotorhowaše je 0x dokładźene, dotorhowa (móže tež něšto druhe być) 0x.