dowuklinčować

z Wikisłownika
Zur Navigation springen Zur Suche springen

dowuklinčować

dowuklinčować (hornjoserbšćina)[wobdźěłać]

werb[wobdźěłać]

wosoba singular dual plural
1. dowuklinčuju dowuklinčujemoj dowuklinčujemy
2. dowuklinčuješ dowuklinčujetej (-taj) dowuklinčujeće
3. dowuklinčuje dowuklinčujetej dowuklinčuja (dowuklinčuju)
aspekt ip
transgresiw dowuklinčujo, dowuklinčujcy, dowuklinčowawši
prezensowy particip dowuklinčowacy
preteritowy particip dowuklinčowany
ł-forma dowuklinčował, dowuklinčowała, dowuklinčowało,
dual: dowuklinčowałoj, plural: dowuklinčowali (dowuklinčowałe)
werbalny substantiw dowuklinčowanje


preteritum
wosoba singular dual plural
1. dowuklinčowach dowuklinčowachmoj dowuklinčowachmy
2. dowuklinčowaše dowuklinčowaštej dowuklinčowašće
3. dowuklinčowaše dowuklinčowaštej dowuklinčowachu
imperatiw
wosoba singular dual plural
1. dowuklinčujmoj dowuklinčujmy
2. dowuklinčuj dowuklinčujtej (-taj) dowuklinčujće
3. dowuklinčuj, njech dowuklinčuje dowuklinčujtej (-taj) njech dowuklinčuja (dowuklinčuju)


Ortografija

Dźělenje słowow: do-wu-klin-čo-wać

Semantika

Synonymy:

[1] dowuklinčeć

Přikłady:

[1] A hdyž ja z ruku zelenu trawičku na brjóžku majkach, da běše mi, jako by z kóždeho wjerška trawički dowuklinčował kěrluš, ale w tak miłych zwukach kaž pišpotanje dźěćacych hłosow. (Zalěski)


Přełožki[wobdźěłać]