dowuronjować so
Napohlad
dowuronjować_so
dowuronjować so (hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | dowuronjuju | dowuronjujemoj | dowuronjujemy |
| 2. | dowuronjuješ | dowuronjujetej (-taj) | dowuronjujeće |
| 3. | dowuronjuje | dowuronjujetej | dowuronjuja (dowuronjuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | dowuronjujo, dowuronjujcy, dowuronjowawši |
| prezensowy particip | dowuronjowacy |
| preteritowy particip | dowuronjowany |
| ł-forma | dowuronjował, dowuronjowała, dowuronjowało, dual: dowuronjowałoj, plural: dowuronjowali (dowuronjowałe) |
| werbalny substantiw | dowuronjowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | dowuronjowach | dowuronjowachmoj | dowuronjowachmy |
| 2. | dowuronjowaše | dowuronjowaštej | dowuronjowašće |
| 3. | dowuronjowaše | dowuronjowaštej | dowuronjowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | dowuronjujmoj | dowuronjujmy |
| 2. | dowuronjuj | dowuronjujtej (-taj) | dowuronjujće |
| 3. | dowuronjuj, njech dowuronjuje | dowuronjujtej (-taj) | njech dowuronjuja (dowuronjuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
do-wu-ro-njo-wać
Semantika
[wobdźěłać]Přikłady:
- [1] Tuta wóń běše mojej wutrobje kaž balzam a wuskutkowa we mni so napřećiwjace začuća a nahłym wotměnjenju; pak kaž do ćicheho płača so dowuronjowacu bolosć połnu słódkosće, pak kaž stysk a wysk wudobywacy so z tonidła a zlětowacy na lochkich křidłach do wumóženja, do zbóžnosće. (Zalěski)
Přełožki
[wobdźěłać]
|