glosěrować

glosěrować

glosěrować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	glosěruju	glosěrujemoj	glosěrujemy
2.	glosěruješ	glosěrujetej (-taj)	glosěrujeće
3.	glosěruje	glosěrujetej	glosěruja (glosěruju)

aspekt	ip
transgresiw	glosěrujo, glosěrujcy, glosěrowawši
prezensowy particip	glosěrowacy
preteritowy particip	glosěrowany
ł-forma	glosěrował, glosěrowała, glosěrowało, dual: glosěrowałoj, plural: glosěrowali (glosěrowałe)
werbalny substantiw	glosěrowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	glosěrowach	glosěrowachmoj	glosěrowachmy
2.	glosěrowaše	glosěrowaštej	glosěrowašće
3.	glosěrowaše	glosěrowaštej	glosěrowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	glosěrujmoj	glosěrujmy
2.	glosěruj	glosěrujtej (-taj)	glosěrujće
3.	glosěruj, njech glosěruje	glosěrujtej (-taj)	njech glosěruja (glosěruju)

Ortografija

Dźělenje słowow: glo-sě-ro-wać

Wurjekowanje

IPA: glɔs'iʀɔu̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne glosěrowaše je 0x dokładźene, glosěrowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Přełožki

němski: [1] glossieren