horbikować so
horbikować so
horbikować so(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | horbikuju | horbikujemoj | horbikujemy |
| 2. | horbikuješ | horbikujetej (-taj) | horbikujeće |
| 3. | horbikuje | horbikujetej | horbikuja (horbikuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | horbikujo, horbikujcy, horbikowawši |
| prezensowy particip | horbikowacy |
| preteritowy particip | horbikowany |
| ł-forma | horbikował, horbikowała, horbikowało, dual: horbikowałoj, plural: horbikowali (horbikowałe) |
| werbalny substantiw | horbikowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | horbikowach | horbikowachmoj | horbikowachmy |
| 2. | horbikowaše | horbikowaštej | horbikowašće |
| 3. | horbikowaše | horbikowaštej | horbikowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | horbikujmoj | horbikujmy |
| 2. | horbikuj | horbikujtej (-taj) | horbikujće |
| 3. | horbikuj, njech horbikuje | horbikujtej (-taj) | njech horbikuja (horbikuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
hor-bi-ko-wać so
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: hɔʀbikou̯aʧ sɔ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne horbikowaše je 0x dokładźene, horbikowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] wuhorbić so