indukować
indukować
indukować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | indukuju | indukujemoj | indukujemy |
| 2. | indukuješ | indukujetej (-taj) | indukujeće |
| 3. | indukuje | indukujetej | indukuja (indukuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | indukujo, indukujcy, indukowawši |
| prezensowy particip | indukowacy |
| preteritowy particip | indukowany |
| ł-forma | indukował, indukowała, indukowało, dual: indukowałoj, plural: indukowali (indukowałe) |
| werbalny substantiw | indukowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | indukowach | indukowachmoj | indukowachmy |
| 2. | indukowaše | indukowaštej | indukowašće |
| 3. | indukowaše | indukowaštej | indukowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | indukujmoj | indukujmy |
| 2. | indukuj | indukujtej (-taj) | indukujće |
| 3. | indukuj, njech indukuje | indukujtej (-taj) | njech indukuja (indukuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
in-du-ko-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: indukou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne indukowaše je 0x dokładźene, indukowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Přełožki
[wobdźěłać]
|