inklinować
inklinować
inklinować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | inklinuju | inklinujemoj | inklinujemy |
| 2. | inklinuješ | inklinujetej (-taj) | inklinujeće |
| 3. | inklinuje | inklinujetej | inklinuja (inklinuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | inklinujo, inklinujcy, inklinowawši |
| prezensowy particip | inklinowacy |
| preteritowy particip | inklinowany |
| ł-forma | inklinował, inklinowała, inklinowało, dual: inklinowałoj, plural: inklinowali (inklinowałe) |
| werbalny substantiw | inklinowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | inklinowach | inklinowachmoj | inklinowachmy |
| 2. | inklinowaše | inklinowaštej | inklinowašće |
| 3. | inklinowaše | inklinowaštej | inklinowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | inklinujmoj | inklinujmy |
| 2. | inklinuj | inklinujtej (-taj) | inklinujće |
| 3. | inklinuj, njech inklinuje | inklinujtej (-taj) | njech inklinuja (inklinuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
in-kli-no-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: inklinou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne inklinowaše je 0x dokładźene, inklinowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Přełožki
[wobdźěłać]
|