obdukować

obdukować

obdukować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	obdukuju	obdukujemoj	obdukujemy
2.	obdukuješ	obdukujetej (-taj)	obdukujeće
3.	obdukuje	obdukujetej	obdukuja (obdukuju)

aspekt	ip
transgresiw	obdukujo, obdukujcy, obdukowawši
prezensowy particip	obdukowacy
preteritowy particip	obdukowany
ł-forma	obdukował, obdukowała, obdukowało, dual: obdukowałoj, plural: obdukowali (obdukowałe)
werbalny substantiw	obdukowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	obdukowach	obdukowachmoj	obdukowachmy
2.	obdukowaše	obdukowaštej	obdukowašće
3.	obdukowaše	obdukowaštej	obdukowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	obdukujmoj	obdukujmy
2.	obdukuj	obdukujtej (-taj)	obdukujće
3.	obdukuj, njech obdukuje	obdukujtej (-taj)	njech obdukuja (obdukuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: ob-du-ko-wać

Wurjekowanje

IPA: obdukou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne obdukowaše je 0x dokładźene, obdukowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Přełožki

němski: [1] obduzieren