ordinować
ordinować
ordinować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | ordinuju | ordinujemoj | ordinujemy |
| 2. | ordinuješ | ordinujetej (-taj) | ordinujeće |
| 3. | ordinuje | ordinujetej | ordinuja (ordinuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | ordinujo, ordinujcy, ordinowawši |
| prezensowy particip | ordinowacy |
| preteritowy particip | ordinowany |
| ł-forma | ordinował, ordinowała, ordinowało, dual: ordinowałoj, plural: ordinowali (ordinowałe) |
| werbalny substantiw | ordinowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | ordinowach | ordinowachmoj | ordinowachmy |
| 2. | ordinowaše | ordinowaštej | ordinowašće |
| 3. | ordinowaše | ordinowaštej | ordinowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | ordinujmoj | ordinujmy |
| 2. | ordinuj | ordinujtej (-taj) | ordinujće |
| 3. | ordinuj, njech ordinuje | ordinujtej (-taj) | njech ordinuja (ordinuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
or-di-no-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: ɔʀdinou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne ordinowaše je 0x dokładźene, ordinowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Přełožki
[wobdźěłać]
|