přižohnować so
přižohnować so
přižohnować so(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | přižohnuju | přižohnujemoj | přižohnujemy |
| 2. | přižohnuješ | přižohnujetej (-taj) | přižohnujeće |
| 3. | přižohnuje | přižohnujetej (-taj) | přižohnuja (přižohnuju) |
| aspekt | p/ip | ||
| transgresiw | přižohnujo, přižohnujcy, přižohnowawši | ||
| prezensowy particip | přižohnowacy | ||
| preteritowy particip | přižohnowany | ||
| ł-forma | přižohnował, přižohnowała, přižohnowało, dual: přižohnowałoj, plural: přižohnowali (přižohnowałe) | ||
| werbalny substantiw | přižohnowanje | ||
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | přižohnowach | přižohnowachmoj | přižohnowachmy |
| 2. | přižohnowa(še) | přižohnowaštej | přižohnowašće |
| 3. | přižohnowa(še) | přižohnowaštej | přižohnowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | --- | přižohnujmoj | přižohnujmy |
| 2. | přižohnuj | přižohnujtej (-taj) | přižohnujće |
| 3. | přižohnuj, njech přižohnuje | přižohnujtej (-taj) | njech přižohnuja (přižohnuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
při-žo-hno-wać so
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: pʃiʒohnou̯aʧ sɔ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne přižohnowaše je 0x dokładźene, přižohnowa (móže tež něšto druhe być) 0x.