rozćiskować
rozćiskować
rozćiskować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | rozćiskuju | rozćiskujemoj | rozćiskujemy |
| 2. | rozćiskuješ | rozćiskujetej (-taj) | rozćiskujeće |
| 3. | rozćiskuje | rozćiskujetej | rozćiskuja (rozćiskuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | rozćiskujo, rozćiskujcy, rozćiskowawši |
| prezensowy particip | rozćiskowacy |
| preteritowy particip | rozćiskowany |
| ł-forma | rozćiskował, rozćiskowała, rozćiskowało, dual: rozćiskowałoj, plural: rozćiskowali (rozćiskowałe) |
| werbalny substantiw | rozćiskowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | rozćiskowach | rozćiskowachmoj | rozćiskowachmy |
| 2. | rozćiskowaše | rozćiskowaštej | rozćiskowašće |
| 3. | rozćiskowaše | rozćiskowaštej | rozćiskowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | rozćiskujmoj | rozćiskujmy |
| 2. | rozćiskuj | rozćiskujtej (-taj) | rozćiskujće |
| 3. | rozćiskuj, njech rozćiskuje | rozćiskujtej (-taj) | njech rozćiskuja (rozćiskuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
roz-ći-sko-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: ʀɔzʧiskou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne rozćiskowaše je 0x dokładźene, rozćiskowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Přikłady:
- [1] Mje měšćan ducy popadnje a překlepanosć wučeše, wón přez ramjo mi pohlada, kaž bych jom pasł ja husata; ja pěši dźěch, wón wjeze so a rozćiskuje bohatstwo (Zejler)