rozkałować

rozkałować

rozkałować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	rozkałuju	rozkałujemoj	rozkałujemy
2.	rozkałuješ	rozkałujetej (-taj)	rozkałujeće
3.	rozkałuje	rozkałujetej	rozkałuja (rozkałuju)

aspekt	ip
transgresiw	rozkałujo, rozkałujcy, rozkałowawši
prezensowy particip	rozkałowacy
preteritowy particip	rozkałowany
ł-forma	rozkałował, rozkałowała, rozkałowało, dual: rozkałowałoj, plural: rozkałowali (rozkałowałe)
werbalny substantiw	rozkałowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	rozkałowach	rozkałowachmoj	rozkałowachmy
2.	rozkałowaše	rozkałowaštej	rozkałowašće
3.	rozkałowaše	rozkałowaštej	rozkałowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	rozkałujmoj	rozkałujmy
2.	rozkałuj	rozkałujtej (-taj)	rozkałujće
3.	rozkałuj, njech rozkałuje	rozkałujtej (-taj)	njech rozkałuja (rozkałuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: roz-ka-ło-wać

Wurjekowanje

IPA: ʀɔzkau̯ou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne rozkałowaše je 0x dokładźene, rozkałowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] rozkałać; kałać