rozkorjenjować so
rozkorjenjować so
rozkorjenjować so(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | rozkorjenjuju | rozkorjenjujemoj | rozkorjenjujemy |
| 2. | rozkorjenjuješ | rozkorjenjujetej (-taj) | rozkorjenjujeće |
| 3. | rozkorjenjuje | rozkorjenjujetej | rozkorjenjuja (rozkorjenjuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | rozkorjenjujo, rozkorjenjujcy, rozkorjenjowawši |
| prezensowy particip | rozkorjenjowacy |
| preteritowy particip | rozkorjenjowany |
| ł-forma | rozkorjenjował, rozkorjenjowała, rozkorjenjowało, dual: rozkorjenjowałoj, plural: rozkorjenjowali (rozkorjenjowałe) |
| werbalny substantiw | rozkorjenjowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | rozkorjenjowach | rozkorjenjowachmoj | rozkorjenjowachmy |
| 2. | rozkorjenjowaše | rozkorjenjowaštej | rozkorjenjowašće |
| 3. | rozkorjenjowaše | rozkorjenjowaštej | rozkorjenjowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | rozkorjenjujmoj | rozkorjenjujmy |
| 2. | rozkorjenjuj | rozkorjenjujtej (-taj) | rozkorjenjujće |
| 3. | rozkorjenjuj, njech rozkorjenjuje | rozkorjenjujtej (-taj) | njech rozkorjenjuja (rozkorjenjuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
roz-ko-rje-njo-wać so
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: ʀɔzkɔʀʲenʲou̯aʧ sɔ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne rozkorjenjowaše je 0x dokładźene, rozkorjenjowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] pjenkować so; rozpjenkować so; rozkorjenić so; pjenkojćić so; rozpjenkojćić so
Přikłady:
- [1] Tež serbska kultura a rěč měještej so rozkorjenjować. (Rozhlad 1997)