rozmórować

rozmórować

rozmórować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	rozmóruju	rozmórujemoj	rozmórujemy
2.	rozmóruješ	rozmórujetej (-taj)	rozmórujeće
3.	rozmóruje	rozmórujetej	rozmóruja (rozmóruju)

aspekt	ip
transgresiw	rozmórujo, rozmórujcy, rozmórowawši
prezensowy particip	rozmórowacy
preteritowy particip	rozmórowany
ł-forma	rozmórował, rozmórowała, rozmórowało, dual: rozmórowałoj, plural: rozmórowali (rozmórowałe)
werbalny substantiw	rozmórowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	rozmórowach	rozmórowachmoj	rozmórowachmy
2.	rozmórowaše	rozmórowaštej	rozmórowašće
3.	rozmórowaše	rozmórowaštej	rozmórowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	rozmórujmoj	rozmórujmy
2.	rozmóruj	rozmórujtej (-taj)	rozmórujće
3.	rozmóruj, njech rozmóruje	rozmórujtej (-taj)	njech rozmóruja (rozmóruju)

Ortografija

Dźělenje słowow: roz-mó-ro-wać

Wurjekowanje

IPA: ʀɔzmóʀou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne rozmórowaše je 0x dokładźene, rozmórowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] zamórać; zamórować; rozmórać; rozmazać