rozstorkować

rozstorkować

rozstorkować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	rozstorkuju	rozstorkujemoj	rozstorkujemy
2.	rozstorkuješ	rozstorkujetej (-taj)	rozstorkujeće
3.	rozstorkuje	rozstorkujetej	rozstorkuja (rozstorkuju)

aspekt	ip
transgresiw	rozstorkujo, rozstorkujcy, rozstorkowawši
prezensowy particip	rozstorkowacy
preteritowy particip	rozstorkowany
ł-forma	rozstorkował, rozstorkowała, rozstorkowało, dual: rozstorkowałoj, plural: rozstorkowali (rozstorkowałe)
werbalny substantiw	rozstorkowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	rozstorkowach	rozstorkowachmoj	rozstorkowachmy
2.	rozstorkowaše	rozstorkowaštej	rozstorkowašće
3.	rozstorkowaše	rozstorkowaštej	rozstorkowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	rozstorkujmoj	rozstorkujmy
2.	rozstorkuj	rozstorkujtej (-taj)	rozstorkujće
3.	rozstorkuj, njech rozstorkuje	rozstorkujtej (-taj)	njech rozstorkuja (rozstorkuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: roz-stor-ko-wać

Wurjekowanje

IPA: ʀɔzstɔʀkou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne rozstorkowaše je 0x dokładźene, rozstorkowa (móže tež něšto druhe być) 0x.