roztřihować

roztřihować

roztřihować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	roztřihuju	roztřihujemoj	roztřihujemy
2.	roztřihuješ	roztřihujetej (-taj)	roztřihujeće
3.	roztřihuje	roztřihujetej	roztřihuja (roztřihuju)

aspekt	ip
transgresiw	roztřihujo, roztřihujcy, roztřihowawši
prezensowy particip	roztřihowacy
preteritowy particip	roztřihowany
ł-forma	roztřihował, roztřihowała, roztřihowało, dual: roztřihowałoj, plural: roztřihowali (roztřihowałe)
werbalny substantiw	roztřihowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	roztřihowach	roztřihowachmoj	roztřihowachmy
2.	roztřihowaše	roztřihowaštej	roztřihowašće
3.	roztřihowaše	roztřihowaštej	roztřihowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	roztřihujmoj	roztřihujmy
2.	roztřihuj	roztřihujtej (-taj)	roztřihujće
3.	roztřihuj, njech roztřihuje	roztřihujtej (-taj)	njech roztřihuja (roztřihuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: roz-tři-ho-wać

Wurjekowanje

IPA: ʀɔzʦihou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne roztřihowaše je 0x dokładźene, roztřihowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] roztřihać; přetřihać; přetřihować; roztřihnyć; zroztřihać; zroztřihować