roztrojować
roztrojować
roztrojować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | roztrojuju | roztrojujemoj | roztrojujemy |
| 2. | roztrojuješ | roztrojujetej (-taj) | roztrojujeće |
| 3. | roztrojuje | roztrojujetej | roztrojuja (roztrojuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | roztrojujo, roztrojujcy, roztrojowawši |
| prezensowy particip | roztrojowacy |
| preteritowy particip | roztrojowany |
| ł-forma | roztrojował, roztrojowała, roztrojowało, dual: roztrojowałoj, plural: roztrojowali (roztrojowałe) |
| werbalny substantiw | roztrojowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | roztrojowach | roztrojowachmoj | roztrojowachmy |
| 2. | roztrojowaše | roztrojowaštej | roztrojowašće |
| 3. | roztrojowaše | roztrojowaštej | roztrojowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | roztrojujmoj | roztrojujmy |
| 2. | roztrojuj | roztrojujtej (-taj) | roztrojujće |
| 3. | roztrojuj, njech roztrojuje | roztrojujtej (-taj) | njech roztrojuja (roztrojuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
roz-tro-jo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: ʀɔztʀɔi̯ou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne roztrojowaše je 0x dokładźene, roztrojowa (móže tež něšto druhe być) 0x.