spřitomnjować
Napohlad
spřitomnjować
spřitomnjować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | spřitomnjuju | spřitomnjujemoj | spřitomnjujemy |
| 2. | spřitomnjuješ | spřitomnjujetej (-taj) | spřitomnjujeće |
| 3. | spřitomnjuje | spřitomnjujetej | spřitomnjuja (spřitomnjuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | spřitomnjujo, spřitomnjujcy, spřitomnjowawši |
| prezensowy particip | spřitomnjowacy |
| preteritowy particip | spřitomnjowany |
| ł-forma | spřitomnjował, spřitomnjowała, spřitomnjowało, dual: spřitomnjowałoj, plural: spřitomnjowali (spřitomnjowałe) |
| werbalny substantiw | spřitomnjowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | spřitomnjowach | spřitomnjowachmoj | spřitomnjowachmy |
| 2. | spřitomnjowaše | spřitomnjowaštej | spřitomnjowašće |
| 3. | spřitomnjowaše | spřitomnjowaštej | spřitomnjowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | spřitomnjujmoj | spřitomnjujmy |
| 2. | spřitomnjuj | spřitomnjujtej (-taj) | spřitomnjujće |
| 3. | spřitomnjuj, njech spřitomnjuje | spřitomnjujtej (-taj) | njech spřitomnjuja (spřitomnjuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
spři-tom-njo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: spʃitomnʲou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne spřitomnjowaše je 0x dokładźene, spřitomnjowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] spřitomnić; spřitomnjeć