stancować

z Wikisłownika
Zur Navigation springen Zur Suche springen

stancować

stancować(hornjoserbšćina)[wobdźěłać]

werb[wobdźěłać]

wosoba singular dual plural
1. stancuju stancujemoj stancujemy
2. stancuješ stancujetej (-taj) stancujeće
3. stancuje stancujetej stancuja (stancuju)
aspekt ip
transgresiw stancujo, stancujcy, stancowawši
prezensowy particip stancowacy
preteritowy particip stancowany
ł-forma stancował, stancowała, stancowało,
dual: stancowałoj, plural: stancowali (stancowałe)
werbalny substantiw stancowanje


preteritum
wosoba singular dual plural
1. stancowach stancowachmoj stancowachmy
2. stancowaše stancowaštej stancowašće
3. stancowaše stancowaštej stancowachu
imperatiw
wosoba singular dual plural
1. stancujmoj stancujmy
2. stancuj stancujtej (-taj) stancujće
3. stancuj, njech stancuje stancujtej (-taj) njech stancuja (stancuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: stan-co-wać

Wurjekowanje

IPA: stanʦou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne stancowaše je 0x dokładźene, stancowa (móže tež něšto druhe być) 0x.


Přełožki[wobdźěłać]

keep distant, remain detachedaloof

]] [[:en:keep distant, remain detachedaloof

(en)]]