swědkować

swědkować

swědkować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	swědkuju	swědkujemoj	swědkujemy
2.	swědkuješ	swědkujetej (-taj)	swědkujeće
3.	swědkuje	swědkujetej	swědkuja (swědkuju)

aspekt	ip
transgresiw	swědkujo, swědkujcy, swědkowawši
prezensowy particip	swědkowacy
preteritowy particip	swědkowany
ł-forma	swědkował, swědkowała, swědkowało, dual: swědkowałoj, plural: swědkowali (swědkowałe)
werbalny substantiw	swědkowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	swědkowach	swědkowachmoj	swědkowachmy
2.	swědkowaše	swědkowaštej	swědkowašće
3.	swědkowaše	swědkowaštej	swědkowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	swědkujmoj	swědkujmy
2.	swědkuj	swědkujtej (-taj)	swědkujće
3.	swědkuj, njech swědkuje	swědkujtej (-taj)	njech swědkuja (swědkuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: swěd-ko-wać

Wurjekowanje

IPA: su̯ʲɪdkou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne swědkowaše je 0x dokładźene, swědkowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] wustupić jako swědk

Přełožki

čěski: [1] svědčit jendźelski: [1] attest, give evidence