terminować

terminować

terminować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	terminuju	terminujemoj	terminujemy
2.	terminuješ	terminujetej (-taj)	terminujeće
3.	terminuje	terminujetej	terminuja (terminuju)

aspekt	ip
transgresiw	terminujo, terminujcy, terminowawši
prezensowy particip	terminowacy
preteritowy particip	terminowany
ł-forma	terminował, terminowała, terminowało, dual: terminowałoj, plural: terminowali (terminowałe)
werbalny substantiw	terminowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	terminowach	terminowachmoj	terminowachmy
2.	terminowaše	terminowaštej	terminowašće
3.	terminowaše	terminowaštej	terminowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	terminujmoj	terminujmy
2.	terminuj	terminujtej (-taj)	terminujće
3.	terminuj, njech terminuje	terminujtej (-taj)	njech terminuja (terminuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: ter-mi-no-wać

Wurjekowanje

IPA: teʀminou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne terminowaše je 0x dokładźene, terminowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Přełožki

němski: [1] terminieren