woćeńšować
woćeńšować
woćeńšować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]wosoba | singular | dual | plural |
---|---|---|---|
1. | woćeńšuju | woćeńšujemoj | woćeńšujemy |
2. | woćeńšuješ | woćeńšujetej (-taj) | woćeńšujeće |
3. | woćeńšuje | woćeńšujetej | woćeńšuja (woćeńšuju) |
aspekt | ip |
transgresiw | woćeńšujo, woćeńšujcy, woćeńšowawši |
prezensowy particip | woćeńšowacy |
preteritowy particip | woćeńšowany |
ł-forma | woćeńšował, woćeńšowała, woćeńšowało, dual: woćeńšowałoj, plural: woćeńšowali (woćeńšowałe) |
werbalny substantiw | woćeńšowanje |
preteritum | |||
wosoba | singular | dual | plural |
---|---|---|---|
1. | woćeńšowach | woćeńšowachmoj | woćeńšowachmy |
2. | woćeńšowaše | woćeńšowaštej | woćeńšowašće |
3. | woćeńšowaše | woćeńšowaštej | woćeńšowachu |
imperatiw | |||
wosoba | singular | dual | plural |
---|---|---|---|
1. | — | woćeńšujmoj | woćeńšujmy |
2. | woćeńšuj | woćeńšujtej (-taj) | woćeńšujće |
3. | woćeńšuj, njech woćeńšuje | woćeńšujtej (-taj) | njech woćeńšuja (woćeńšuju) |
Ortografija
Dźělenje słowow:
wo-ćeń-šo-wać
Wurjekowanje
- IPA: u̯ɔʧei̯nʃou̯aʧ
Semantika
Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne woćeńšowaše je 0x dokładźene, woćeńšowa (móže tež něšto druhe być) 0x.