wobstajować

wobstajować

wobstajować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	wobstajuju	wobstajujemoj	wobstajujemy
2.	wobstajuješ	wobstajujetej (-taj)	wobstajujeće
3.	wobstajuje	wobstajujetej	wobstajuja (wobstajuju)

aspekt	ip
transgresiw	wobstajujo, wobstajujcy, wobstajowawši
prezensowy particip	wobstajowacy
preteritowy particip	wobstajowany
ł-forma	wobstajował, wobstajowała, wobstajowało, dual: wobstajowałoj, plural: wobstajowali (wobstajowałe)
werbalny substantiw	wobstajowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	wobstajowach	wobstajowachmoj	wobstajowachmy
2.	wobstajowaše	wobstajowaštej	wobstajowašće
3.	wobstajowaše	wobstajowaštej	wobstajowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	wobstajujmoj	wobstajujmy
2.	wobstajuj	wobstajujtej (-taj)	wobstajujće
3.	wobstajuj, njech wobstajuje	wobstajujtej (-taj)	njech wobstajuja (wobstajuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: wob-sta-jo-wać

Wurjekowanje

IPA: u̯obstai̯ou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne wobstajowaše je 0x dokładźene, wobstajowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Přikłady:

[1] Ale hosćo joho tak wobstajowachu, zo skónčnje wjacy da. (Katolski Posoł 1912)