wohłupjować
wohłupjować
wohłupjować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wohłupjuju | wohłupjujemoj | wohłupjujemy |
| 2. | wohłupjuješ | wohłupjujetej (-taj) | wohłupjujeće |
| 3. | wohłupjuje | wohłupjujetej | wohłupjuja (wohłupjuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | wohłupjujo, wohłupjujcy, wohłupjowawši |
| prezensowy particip | wohłupjowacy |
| preteritowy particip | wohłupjowany |
| ł-forma | wohłupjował, wohłupjowała, wohłupjowało, dual: wohłupjowałoj, plural: wohłupjowali (wohłupjowałe) |
| werbalny substantiw | wohłupjowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wohłupjowach | wohłupjowachmoj | wohłupjowachmy |
| 2. | wohłupjowaše | wohłupjowaštej | wohłupjowašće |
| 3. | wohłupjowaše | wohłupjowaštej | wohłupjowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | wohłupjujmoj | wohłupjujmy |
| 2. | wohłupjuj | wohłupjujtej (-taj) | wohłupjujće |
| 3. | wohłupjuj, njech wohłupjuje | wohłupjujtej (-taj) | njech wohłupjuja (wohłupjuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wo-hłu-pjo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯ɔu̯upʲou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wohłupjowaše je 0x dokładźene, wohłupjowa (móže tež něšto druhe być) 0x.