womjakować
womjakować
womjakować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | womjakuju | womjakujemoj | womjakujemy |
| 2. | womjakuješ | womjakujetej (-taj) | womjakujeće |
| 3. | womjakuje | womjakujetej | womjakuja (womjakuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | womjakujo, womjakujcy, womjakowawši |
| prezensowy particip | womjakowacy |
| preteritowy particip | womjakowany |
| ł-forma | womjakował, womjakowała, womjakowało, dual: womjakowałoj, plural: womjakowali (womjakowałe) |
| werbalny substantiw | womjakowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | womjakowach | womjakowachmoj | womjakowachmy |
| 2. | womjakowaše | womjakowaštej | womjakowašće |
| 3. | womjakowaše | womjakowaštej | womjakowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | womjakujmoj | womjakujmy |
| 2. | womjakuj | womjakujtej (-taj) | womjakujće |
| 3. | womjakuj, njech womjakuje | womjakujtej (-taj) | njech womjakuja (womjakuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wo-mja-ko-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯omʲakou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne womjakowaše je 0x dokładźene, womjakowa (móže tež něšto druhe być) 0x.