wotlódnjować
wotlódnjować
wotlódnjować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wotlódnjuju | wotlódnjujemoj | wotlódnjujemy |
| 2. | wotlódnjuješ | wotlódnjujetej (-taj) | wotlódnjujeće |
| 3. | wotlódnjuje | wotlódnjujetej | wotlódnjuja (wotlódnjuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | wotlódnjujo, wotlódnjujcy, wotlódnjowawši |
| prezensowy particip | wotlódnjowacy |
| preteritowy particip | wotlódnjowany |
| ł-forma | wotlódnjował, wotlódnjowała, wotlódnjowało, dual: wotlódnjowałoj, plural: wotlódnjowali (wotlódnjowałe) |
| werbalny substantiw | wotlódnjowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wotlódnjowach | wotlódnjowachmoj | wotlódnjowachmy |
| 2. | wotlódnjowaše | wotlódnjowaštej | wotlódnjowašće |
| 3. | wotlódnjowaše | wotlódnjowaštej | wotlódnjowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | wotlódnjujmoj | wotlódnjujmy |
| 2. | wotlódnjuj | wotlódnjujtej (-taj) | wotlódnjujće |
| 3. | wotlódnjuj, njech wotlódnjuje | wotlódnjujtej (-taj) | njech wotlódnjuja (wotlódnjuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wot-ló-dnjo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯ɔtlódnʲou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wotlódnjowaše je 0x dokładźene, wotlódnjowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] wotlódnić