wotmokować
wotmokować
wotmokować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wotmokuju | wotmokujemoj | wotmokujemy |
| 2. | wotmokuješ | wotmokujetej (-taj) | wotmokujeće |
| 3. | wotmokuje | wotmokujetej | wotmokuja (wotmokuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | wotmokujo, wotmokujcy, wotmokowawši |
| prezensowy particip | wotmokowacy |
| preteritowy particip | wotmokowany |
| ł-forma | wotmokował, wotmokowała, wotmokowało, dual: wotmokowałoj, plural: wotmokowali (wotmokowałe) |
| werbalny substantiw | wotmokowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wotmokowach | wotmokowachmoj | wotmokowachmy |
| 2. | wotmokowaše | wotmokowaštej | wotmokowašće |
| 3. | wotmokowaše | wotmokowaštej | wotmokowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | wotmokujmoj | wotmokujmy |
| 2. | wotmokuj | wotmokujtej (-taj) | wotmokujće |
| 3. | wotmokuj, njech wotmokuje | wotmokujtej (-taj) | njech wotmokuja (wotmokuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wot-mo-ko-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯ɔtmokou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wotmokowaše je 0x dokładźene, wotmokowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] wotmokać; wotlěpić; wotlěpjeć; wotlěpjować; wotmačeć