wukidować
wukidować
wukidować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wukiduju | wukidujemoj | wukidujemy |
| 2. | wukiduješ | wukidujetej (-taj) | wukidujeće |
| 3. | wukiduje | wukidujetej | wukiduja (wukiduju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | wukidujo, wukidujcy, wukidowawši |
| prezensowy particip | wukidowacy |
| preteritowy particip | wukidowany |
| ł-forma | wukidował, wukidowała, wukidowało, dual: wukidowałoj, plural: wukidowali (wukidowałe) |
| werbalny substantiw | wukidowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wukidowach | wukidowachmoj | wukidowachmy |
| 2. | wukidowaše | wukidowaštej | wukidowašće |
| 3. | wukidowaše | wukidowaštej | wukidowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | wukidujmoj | wukidujmy |
| 2. | wukiduj | wukidujtej (-taj) | wukidujće |
| 3. | wukiduj, njech wukiduje | wukidujtej (-taj) | njech wukiduja (wukiduju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wu-ki-do-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯ukidou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wukidowaše je 0x dokładźene, wukidowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] wukidnyć; wukidać; kidać; wuleć; wuliwać; wulinyć; preč kidnyć
Přełožki
[wobdźěłać]
|