wuprózdnjować
wuprózdnjować
wuprózdnjować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wuprózdnjuju | wuprózdnjujemoj | wuprózdnjujemy |
| 2. | wuprózdnjuješ | wuprózdnjujetej (-taj) | wuprózdnjujeće |
| 3. | wuprózdnjuje | wuprózdnjujetej | wuprózdnjuja (wuprózdnjuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | wuprózdnjujo, wuprózdnjujcy, wuprózdnjowawši |
| prezensowy particip | wuprózdnjowacy |
| preteritowy particip | wuprózdnjowany |
| ł-forma | wuprózdnjował, wuprózdnjowała, wuprózdnjowało, dual: wuprózdnjowałoj, plural: wuprózdnjowali (wuprózdnjowałe) |
| werbalny substantiw | wuprózdnjowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wuprózdnjowach | wuprózdnjowachmoj | wuprózdnjowachmy |
| 2. | wuprózdnjowaše | wuprózdnjowaštej | wuprózdnjowašće |
| 3. | wuprózdnjowaše | wuprózdnjowaštej | wuprózdnjowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | wuprózdnjujmoj | wuprózdnjujmy |
| 2. | wuprózdnjuj | wuprózdnjujtej (-taj) | wuprózdnjujće |
| 3. | wuprózdnjuj, njech wuprózdnjuje | wuprózdnjujtej (-taj) | njech wuprózdnjuja (wuprózdnjuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wu-próz-dnjo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯upʀózdnʲou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wuprózdnjowaše je 1x dokładźene, wuprózdnjowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] wuprózdnić; wuprózdnjeć; wupakować; prózdnić; wuwólnić; wuwólnjeć; wuwólnjować; wopušćić; wopušćeć
Přikłady:
- [1] Po dwajdnjowskim wuprózdnjowanju - dowolenym a njedowolenym - měšćanskićh wobćhodow a burskich wjelbow a łubjow so wobsadka z połnymi wozami wotsali a k juhu ćehnješe. (Kubašec)
- Wjes so hladajcy wuprózdnjowaše. (A. Nawka)