zakamjenjować
zakamjenjować
zakamjenjować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zakamjenjuju | zakamjenjujemoj | zakamjenjujemy |
| 2. | zakamjenjuješ | zakamjenjujetej (-taj) | zakamjenjujeće |
| 3. | zakamjenjuje | zakamjenjujetej (-taj) | zakamjenjuja (zakamjenjuju) |
| aspekt | p/ip | ||
| transgresiw | zakamjenjujo, zakamjenjujcy, zakamjenjowawši | ||
| prezensowy particip | zakamjenjowacy | ||
| preteritowy particip | zakamjenjowany | ||
| ł-forma | zakamjenjował, zakamjenjowała, zakamjenjowało, dual: zakamjenjowałoj, plural: zakamjenjowali (zakamjenjowałe) | ||
| werbalny substantiw | zakamjenjowanje | ||
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zakamjenjowach | zakamjenjowachmoj | zakamjenjowachmy |
| 2. | zakamjenjowa(še) | zakamjenjowaštej | zakamjenjowašće |
| 3. | zakamjenjowa(še) | zakamjenjowaštej | zakamjenjowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | --- | zakamjenjujmoj | zakamjenjujmy |
| 2. | zakamjenjuj | zakamjenjujtej (-taj) | zakamjenjujće |
| 3. | zakamjenjuj, njech zakamjenjuje | zakamjenjujtej (-taj) | njech zakamjenjuja (zakamjenjuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
za-ka-mje-njo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: zakamʲenʲou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne zakamjenjowaše je 0x dokładźene, zakamjenjowa (móže tež něšto druhe być) 0x.