zakowować

zakowować

zakowować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	zakowuju	zakowujemoj	zakowujemy
2.	zakowuješ	zakowujetej (-taj)	zakowujeće
3.	zakowuje	zakowujetej	zakowuja (zakowuju)

aspekt	ip
transgresiw	zakowujo, zakowujcy, zakowowawši
prezensowy particip	zakowowacy
preteritowy particip	zakowowany
ł-forma	zakowował, zakowowała, zakowowało, dual: zakowowałoj, plural: zakowowali (zakowowałe)
werbalny substantiw	zakowowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	zakowowach	zakowowachmoj	zakowowachmy
2.	zakowowaše	zakowowaštej	zakowowašće
3.	zakowowaše	zakowowaštej	zakowowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	zakowujmoj	zakowujmy
2.	zakowuj	zakowujtej (-taj)	zakowujće
3.	zakowuj, njech zakowuje	zakowujtej (-taj)	njech zakowuja (zakowuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: za-ko-wo-wać

Wurjekowanje

IPA: zakou̯ou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne zakowowaše je 0x dokładźene, zakowowa (móže tež něšto druhe być) 0x.