zapjenkować
zapjenkować
zapjenkować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zapjenkuju | zapjenkujemoj | zapjenkujemy |
| 2. | zapjenkuješ | zapjenkujetej (-taj) | zapjenkujeće |
| 3. | zapjenkuje | zapjenkujetej | zapjenkuja (zapjenkuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | zapjenkujo, zapjenkujcy, zapjenkowawši |
| prezensowy particip | zapjenkowacy |
| preteritowy particip | zapjenkowany |
| ł-forma | zapjenkował, zapjenkowała, zapjenkowało, dual: zapjenkowałoj, plural: zapjenkowali (zapjenkowałe) |
| werbalny substantiw | zapjenkowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zapjenkowach | zapjenkowachmoj | zapjenkowachmy |
| 2. | zapjenkowaše | zapjenkowaštej | zapjenkowašće |
| 3. | zapjenkowaše | zapjenkowaštej | zapjenkowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | zapjenkujmoj | zapjenkujmy |
| 2. | zapjenkuj | zapjenkujtej (-taj) | zapjenkujće |
| 3. | zapjenkuj, njech zapjenkuje | zapjenkujtej (-taj) | njech zapjenkuja (zapjenkuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
za-pjen-ko-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: zapʲenkou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne zapjenkowaše je 0x dokładźene, zapjenkowa (móže tež něšto druhe być) 0x.