zarubować
zarubować
zarubować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zarubuju | zarubujemoj | zarubujemy |
| 2. | zarubuješ | zarubujetej (-taj) | zarubujeće |
| 3. | zarubuje | zarubujetej | zarubuja (zarubuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | zarubujo, zarubujcy, zarubowawši |
| prezensowy particip | zarubowacy |
| preteritowy particip | zarubowany |
| ł-forma | zarubował, zarubowała, zarubowało, dual: zarubowałoj, plural: zarubowali (zarubowałe) |
| werbalny substantiw | zarubowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zarubowach | zarubowachmoj | zarubowachmy |
| 2. | zarubowaše | zarubowaštej | zarubowašće |
| 3. | zarubowaše | zarubowaštej | zarubowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | zarubujmoj | zarubujmy |
| 2. | zarubuj | zarubujtej (-taj) | zarubujće |
| 3. | zarubuj, njech zarubuje | zarubujtej (-taj) | njech zarubuja (zarubuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
za-ru-bo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: zaʀubou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne zarubowaše je 0x dokładźene, zarubowa (móže tež něšto druhe być) 0x.