zasrěbować so
zasrěbować so
zasrěbować so (hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zasrěbuju | zasrěbujemoj | zasrěbujemy |
| 2. | zasrěbuješ | zasrěbujetej (-taj) | zasrěbujeće |
| 3. | zasrěbuje | zasrěbujetej | zasrěbuja (zasrěbuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | zasrěbujo, zasrěbujcy, zasrěbowawši |
| prezensowy particip | zasrěbowacy |
| preteritowy particip | zasrěbowany |
| ł-forma | zasrěbował, zasrěbowała, zasrěbowało, dual: zasrěbowałoj, plural: zasrěbowali (zasrěbowałe) |
| werbalny substantiw | zasrěbowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zasrěbowach | zasrěbowachmoj | zasrěbowachmy |
| 2. | zasrěbowaše | zasrěbowaštej | zasrěbowašće |
| 3. | zasrěbowaše | zasrěbowaštej | zasrěbowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | zasrěbujmoj | zasrěbujmy |
| 2. | zasrěbuj | zasrěbujtej (-taj) | zasrěbujće |
| 3. | zasrěbuj, njech zasrěbuje | zasrěbujtej (-taj) | njech zasrěbuja (zasrěbuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
za-srě-bo-wać so
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: zasʀʲɪbou̯aʧ sɔ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne zasrěbowaše je 0x dokładźene, zasrěbowa (móže tež něšto druhe być) 0x.