zmjechčować
zmjechčować
zmjechčować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zmjechčuju | zmjechčujemoj | zmjechčujemy |
| 2. | zmjechčuješ | zmjechčujetej (-taj) | zmjechčujeće |
| 3. | zmjechčuje | zmjechčujetej | zmjechčuja (zmjechčuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | zmjechčujo, zmjechčujcy, zmjechčowawši |
| prezensowy particip | zmjechčowacy |
| preteritowy particip | zmjechčowany |
| ł-forma | zmjechčował, zmjechčowała, zmjechčowało, dual: zmjechčowałoj, plural: zmjechčowali (zmjechčowałe) |
| werbalny substantiw | zmjechčowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zmjechčowach | zmjechčowachmoj | zmjechčowachmy |
| 2. | zmjechčowaše | zmjechčowaštej | zmjechčowašće |
| 3. | zmjechčowaše | zmjechčowaštej | zmjechčowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | zmjechčujmoj | zmjechčujmy |
| 2. | zmjechčuj | zmjechčujtej (-taj) | zmjechčujće |
| 3. | zmjechčuj, njech zmjechčuje | zmjechčujtej (-taj) | njech zmjechčuja (zmjechčuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
zmjech-čo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: zmʲeʦhʧou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne zmjechčowaše je 0x dokładźene, zmjechčowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] zmjechčić; zmjechčeć