znamješkować
znamješkować
znamješkować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | znamješkuju | znamješkujemoj | znamješkujemy |
| 2. | znamješkuješ | znamješkujetej (-taj) | znamješkujeće |
| 3. | znamješkuje | znamješkujetej | znamješkuja (znamješkuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | znamješkujo, znamješkujcy, znamješkowawši |
| prezensowy particip | znamješkowacy |
| preteritowy particip | znamješkowany |
| ł-forma | znamješkował, znamješkowała, znamješkowało, dual: znamješkowałoj, plural: znamješkowali (znamješkowałe) |
| werbalny substantiw | znamješkowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | znamješkowach | znamješkowachmoj | znamješkowachmy |
| 2. | znamješkowaše | znamješkowaštej | znamješkowašće |
| 3. | znamješkowaše | znamješkowaštej | znamješkowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | znamješkujmoj | znamješkujmy |
| 2. | znamješkuj | znamješkujtej (-taj) | znamješkujće |
| 3. | znamješkuj, njech znamješkuje | znamješkujtej (-taj) | njech znamješkuja (znamješkuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
zna-mje-ško-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: znamʲeʃkou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne znamješkowaše je 0x dokładźene, znamješkowa (móže tež něšto druhe być) 0x.