zubičkować
zubičkować
zubičkować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zubičkuju | zubičkujemoj | zubičkujemy |
| 2. | zubičkuješ | zubičkujetej (-taj) | zubičkujeće |
| 3. | zubičkuje | zubičkujetej | zubičkuja (zubičkuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | zubičkujo, zubičkujcy, zubičkowawši |
| prezensowy particip | zubičkowacy |
| preteritowy particip | zubičkowany |
| ł-forma | zubičkował, zubičkowała, zubičkowało, dual: zubičkowałoj, plural: zubičkowali (zubičkowałe) |
| werbalny substantiw | zubičkowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zubičkowach | zubičkowachmoj | zubičkowachmy |
| 2. | zubičkowaše | zubičkowaštej | zubičkowašće |
| 3. | zubičkowaše | zubičkowaštej | zubičkowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | zubičkujmoj | zubičkujmy |
| 2. | zubičkuj | zubičkujtej (-taj) | zubičkujće |
| 3. | zubičkuj, njech zubičkuje | zubičkujtej (-taj) | njech zubičkuja (zubičkuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
zu-bič-ko-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: zubiʧkou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne zubičkowaše je 0x dokładźene, zubičkowa (móže tež něšto druhe być) 0x.